Όταν όμως πέτυχα άρθρο που έθετε το ζήτημα σε ηλεκτρολογική βάση, υποστηρίζοντας χαιρέκακα "η χώρα που έδωσε στον κόσμο τα φώτα του πολιτισμού κατεβάζει τώρα το γενικό, λόγω αδυναμίας πληρωμής του λογαριασμού", άρχισα να αναρωτιέμαι αν έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν ότι οι σημερινοί έλληνες έχουν τόση σχέση με τους γκλαμουράτους κλασσικούς προγόνους τους, όση ο Τζώρτζ Μπους με τη MENSA, ο Oμπάμα με το διοικητικό συμβούλιο της Κου Κλουξ Κλαν, ο Σαρκοζί με το άλμα εις ύψος, ο Μπερλουσκόνι με το φυσικό μαλλί και η Μέρκελ με το “Miss Universe”.Μετά από ένα πρόχειρο φρεσκάρισμα των αρχαιοελληνικών μου γνώσεων στο κανάλι των αδελφών Γεωργιάδη, κατέληξα ότι οι σύγχρονοι έλληνες, σε πείσμα των σύγχρονων ευρωπαίων Φαλμεράγιερ (= και «φαρμακόγλωσσος» στα γερμανικά) συνεχίζουν αδιάλειπτα τη μεγάλη αρχαιοελληνική παράδοση.
Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα το αποδεικνύουν πέραν πάσης γερμανικής αμφιβολίας.
Παράδειγμα πρώτο: Ο "Επιτάφιος" του Περικλή (και επιτύμβια στήλη για γενιές τριτοδεσμιτών υποψηφίων στις πανελλήνιες εξετάσεις) υμνούσε την προσήλωση των αθηναίων πολιτών στην ενασχόληση με τα κοινά και την έντονη απαξίωσή τους προς όσους συμπολίτες τους τα’ξυναν (δευτερόκλιτο αττικό ρήμα «ξύνιμι»= αδιαφορώ για τα κοινά, συμπλεκτικά δε με ουσιαστικό «όρχεων εμών ξύνιμι» = αδιαφορώ προκλητικά).
Δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει κανείς ότι το ίδιο ακριβώς πνεύμα χαρακτηρίζει και το σύγχρονο έλληνα, αν κάνει μια περατζάδα στη νέα Αγορά, την πλατεία Ομονοίας, για πολιτική παρατήρηση και όχι αγορά πρέζας. Εκεί μπορεί να θαυμάσει πλήθη συνειδητοποιημένων πολιτών να συναθροίζονται καθημερινά και, μετά τη συστηματική δωρεάν μελέτη του αναρτημένου στα μανταλάκια τύπου, να εμπλέκονται σε ζωηρές πολιτικές συζητήσεις και να διατρανώνουν την ισχυρή θέλησή τους για προσφορά στην πατρίδα, δηλώνοντας με αυταπάρνηση "κάνε με ρε εμένα για μια μέρα πρωθυπουργό και θα δεις, όχι, κάνε με ρε !!"
Παράδειγμα δεύτερο: Η αντίληψη του έλληνα για το Ηθικό και του Δίκαιο έχει παραμείνει αναλλοίωτη από τη κλασσική περίοδο και αυτό αποδεικνύεται από τη διατήρηση, μέχρι και σήμερα, του θεσμού του εξοστρακισμού.Ο εξαιρετικός αυτός θεσμός της αρχαίας Αθήνας, που επέτρεπε στους πολίτες να εξορίζουν, ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΗ, όποιον θεωρούσαν απειλή για το πολίτευμα,ενεργοποιήθηκε σοφά από τους έλληνες πολιτικούς πρόσφατα, στην περίπτωση Χριστοφοράκου, για την αποτελεσματική προστασία της Δημοκρατίας από τη Siemens.
Η επιλογή αυτή έτυχε της μαζικής επιδοκιμασίας των πολιτών, με εξαίρεση μια ελάχιστη μειοψηφία, που χαρακτήρισε τους πολιτικούς γι’αυτή τους την πράξη «Αλκιβιάδηδες», δηλαδή, για όσους χρησιμοποιούμε Wikipedia, κυνικούς, καιροσκόπους, αμοραλιστές και αναιδείς bisexual καριόληδες.
Η αποδοχή μάλιστα του εξοστρακισμού Χριστοφοράκου ήταν τόσο μαζική, που παγιώθηκε και στο παραδοσιακό μεταναστευτικό λαϊκό ρητό "να φύγετε κύριε, να πάτε αλλού!!!"
Παράδειγμα τρίτο: Τι είπε η Αντιγόνη του Σοφοκλή στον Κρέοντα; Έλα μου ντε. Ανοίγουμε το “Oxford Advanced Tragedy Learners’ Dictionary” και διαπιστώνουμε ότι του είπε “Stick your Law up your royal ass, i’m gonna burry my bro, you mother fucker!” (πρέπει να πέσαμε στην ειδική έκδοση του λεξικού, δωρεά στη δημοτική βιβλιοθήκη του Δήμου Χάρλεμ).Είναι να μην σε πιάνουν ρίγη συγκίνησης, όταν στα εντός έδρας μπάσκετ του Ολυμπιακού βλέπεις χιλιάδες σύγχρονους οπαδούς του Σοφοκλή, όχι του Σκορτσιανίτη, του μεγάλου τραγωδού, που τον αποκαλούν μάλιστα χαϊδευτικά «Μπιγκ Σόφο» -τέτοια προσήλωση στο αρχαίο Δράμα- να αψηφούν τον ανθρώπινο Νόμο του Χρυσοχοϊδη και να λένε αποφασιστικά, ίδιες Αντιγόνες, προς τους αντίπαλους οπαδούς «εδώ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ο τάφος σας»;
Όλα τα παραπάνω συνηγορούν στο ότι η χώρα που έδωσε στον κόσμο τα φώτα του πολιτισμού, όχι μόνο εξακολουθεί να τα έχει αναμμένα αλλά και υπερτερεί σήμερα των ευρωπαίων εταίρων της, τουλάχιστον κατά εξακόσιες ογδόντα μονάδες βάσης.
...από τον Αργύρη Γεωργακόπουλο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου